Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Αξεπέραστη μέθοδος για αποθήκευση πλαισίων. Πατέντα από παλιό μελισσοκόμο!



Έχω δοκιμάσει πολλούς τρόπους για να προφυλάξω τις κηρήθρες μου και κατέληξα στην οικονομικότερη λύση!

Έχουμε αναφέρει πολλές φορές, για να ανοίξει κάποιος μία εργασία, πρέπει πρώτα να εφοδιαστεί με κάποιες βασικές γνώσεις και απαραίτητο εξοπλισμό. Για τη μελισσοκομία π.χ. «αυτοκίνητο και αποθήκη».


Είμαστε έτοιμοι και ξεκινάμε. Αγοράζουμε τα πρώτα 5 μελίσσια. Τον δεύτερο χρόνο τα κάμνουμε 15 και τον τρίτο 45,'Εχουμε δουλέψει, έχουμε ξοδέψει και πάμε καλά. Τώρα πια με 45 μελίσσια είμαστε στον τέταρτο χρόνο, πρέπει να πάρουμε εισόδημα. Για το λόγο αυτό, πρέπει να μεταφέρουμε τα μελίσσια στα πευκοδάση. Το αυτοκίνητο μας χωράει 30 διπλά μελίσσια. Τα άλλα 15 τα πιο μικρά τα αφήνουμε πιο χαμηλά για να βρίσκουν και λίγη γύρη να κρατούν τους πληθυσμούς τους και ας πάρουμε ολιγότερο μέλι. Η χρονιά πήγε καλά τα 30 μελίσσια μας έδωσαν μέλι αλλά οι πληθυσμοί κατέβησαν στον έναν όροφο στην « γόνο-φωλιά». Τώρα έχουμε 30 ορόφους με ξεμελισμένες κηρήθρες για αποθήκευση και προστασία από τον κηρόσκωρο.

Τώρα θέλουμε δεύτερη αποθήκη που δεν την υπολογίσαμε στην αρχή. Και να ο δεύτερος εχθρός μετά τη σφήκα, ο «κηρόσκωρος» που μας βάζει σε μπελά. Είναι αλήθεια ότι παρά πολλοί μελισσοκόμοι τις κενές κυψέλες και τους άδειους θαλάμους, τους έχουμε στοιβαγμένους στης αυλές των σπιτιών και κάτω από τις βεράντες. Οι κτισμένες κηρήθρες όμως, θέλουν αποθήκη και μάλιστα με καλές πόρτες και παράθυρα, που να κλειδώνουν ερμητικά, διότι στην εξοχή που συνήθως κτίζονται οι αποθήκες, τα έντομα και τα τρωκτικά τις απειλούν. Εφέτος έχουμε 30 ορόφους του χρόνου 50 και τον παραπάνω χρόνο περισσότερους. Οι δάσκαλοι, τα βιβλία και τα περιοδικό αναφέρουν διαφόρους τρόπους συντήρησης, όπως θάλαμο ψυγείο καταψύκτη και στοίβα πέντε-πέντε με θειάφι και ταινίες συγκόλλησης των θαλάμων.

«O παππούς»: Έχουμε δοκιμάσει πολλούς τρόπους προφύλαξης των κηρηθρών και καταλήξαμε όταν ακολούθως ως οικονομικότερο. Στοίβα 50- 60 θάλαμοι σκεπασμένη με νάιλον θερμοκηπίου. Όμως. οι θάλαμοι πρέπει να είναι χωρίς συνδετήρες γιατί προβληματίζουν το στοίβασμα και για διαφόρους άλλους λόγους.

Με την αντικατάσταση των κυψελών μας περισσεύουν κάποιοι θάλαμοι που έχουν υποστεί κάποια φθορά, αφαιρούμε τους συνδετήρες και είναι κατάλληλοι για την αποθήκη. Οι στοίβες γίνονται ως εξής: 

Τρεις θάλαμοι ο ένας πάνω στον άλλον και τρεις ο ένας δίπλα στον άλλον. Αυτό μας κάνει όγκο 3 επί 3 ίσον 9. επί 6 σειρές ίσον 54 θάλαμοι, έχουν όγκο 1,20 επί 1,50 επί 1,50. Σε αυτή την στοίβα βάζουμε δύο άδειους θαλάμους, ένα μπρος και ένα πίσω στην κάτω σειρά για να βάλουμε μέσα το θειάφι ως εξής: ένα πλακάκι μέσα στον άδειο θάλαμο, για να μην έχει επαφή στα σανίδια το μεταλλικό πιάτο που θα βάλουμε το θειάφια.

 Πάνω στο πλακάκι το μεταλλικό η μια λαμαρίνα. Λίγο θειάφι με το ένα μας χέρι το ίδιο και όταν άλλον θάλαμο στο πίσω μέρος και σκεπάζουμε με το νάιλον, προσέχουμε να μη σκίσουμε το νάιλον στις γωνιές των θαλάμων και το κατεβάζουμε μέχρι το πάτωμα και τις 4 πλευρές και αφού το γυρίσουμε 40 - 50 εκατοστά έξω, ρίχνουμε, λίγη άμμο πάνω για να έχει καλή επαφή στο πάτωμα. Φέτος το πλακώσαμε με κάτι τάβλες και πασσάλους σιδερένιους, στρίβουμε το νάιλον τις 4 γωνίες και τις πλακώνουμε με κάποιο βαρύ αντικείμενο και έτσι οι κηρήθρες είναι κάπως αεροστεγείς.



Τώρα είναι όλα έτοιμα ανασηκώνουμε λίγο το νάιλον στο μέρος που είναι ο θάλαμος με το θειάφι ρίχνουμε λίγο οινόπνευμα στο θειάφι, όχι χαρτί γιατί βγάζει πολύ φλόγα, το ανάβουμε, κατεβάζουμε το νάιλον και φτιάχνουμε την άμμο, το ίδιο και το πίσω μέρος λίγο σύντομα πριν μας έρθει ο καπνός από το πρώτο μέρος.

 Μετά μια εβδομάδα ανάβουμε ξανά το θειάφι με την φωτιά και τέλος. Το χειμώνα δεν δουλεύει ο κηρόσκωρος αλλά η μυρωδιά της θειαφης παραμένει μέσα στο νάιλον μήνες. Την άνοιξη κρατάμε κάποιες κηρήθρες για τις παραφυάδες, οπότε ξαναβάζουμε θειάφι. Με τον τρόπον αυτόν οι κηρήθρες συντηρούνται από τον κηρόσκωρο και δεν μουχλιάζουν τον χειμώνα παρ' όλο που είναι με τα μέλια. 

Ο γράφων όμως, δούλεψα τα μελίσσια μου 40 χρόνια χωρίς συνδετήρες μέχρι που αντικαταστήσαμε τα καπάκια με τα Αυστραλίας, οπότε οι κατασκευές αυτές, έπρεπε να αλλάξουν διαστάσεις και έτσι ενσωματώσαμε τον πάτο με τον εμβρυοθάλαμο και έχουμε χωρίς συνδετήρες, μόνον τους μελιτοθαλάμους. Για τους κινητούς πάτους θα τα ξαναπούμε τον τρόπο κατασκευής, γιατί υπάρχει τρόπος βελτίωσης. Θα αφαιρέσουμε το οριζόντιο σίδερο και ο αυτοσχέδιος συνδετήρας θα πιάνει στο καπάκι Αυστραλίας, για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, θα τα αναφέρω ποιο κάτω.

1ον Όταν είναι το μελίσσι χωρίς συνδετήρες έχει όλα τα πλεονεκτήματα του κινητού πάτου και δυσκολεύει τον κλέφτη να τον μεταφέρει αποσυνδεδεμένο

2ον στην αποθήκη, στοιβάζονται όρθιες όπως στις φωτογραφίες Νο 1 και 2 χωρίς να εμποδίζουν οι συνδετήρες. Με τον τρόπον αυτό τα πλαίσια είναι κάθετα και δεν στραβώνουν οι κηρήθρες όπως θα στράβωναν αν ήταν οριζόντιες.

3ον για την αποσύνδεση της κυψέλης θα ανοίξουμε τον συνδετήρια που είναι στο πίσω μέρος, όπως φαίνεται στην και απελευθερώνουμε σε 8 -10 λεπτά 30 - 40 κυψέλες. Αφαιρούμε τα σίδερα « συνδετήρες » και οι κυψέλες μένουν αποσυνδεδεμένες. Παίρνουμε τους συνδετήρες και τους χρησιμοποιούμε στην δεύτερη και τρίτη μεταφορά.

4ον όταν είναι άδειοι οι θάλαμοι χωρίς πάτους είναι ελαφρύτεροι μετακινούνται ευκολότερα και τους στοιβάζουμε ποιο εύκολα στην αποθήκη, χόρια πάτοι, χόρια καπάκια χόρια θάλαμοι δον με τους ενσωματωμένους πάτους με την κυψέλη πολλές φορές στους τρυγητούς αναγκαζόμαστε να βάλουμε κηρήθρες με μέλι οπότε είναι πολύ βαρείς στο σήκωμα στη μεταφορά.

Με την κατασκευή που αναφέραμε παραπάνω, δούλεψα τα μελίσσια μου 40 χρόνια, όπως προανέφερα, με το μόνο πρόβλημα ότι είναι μεγάλος όγκος τα σίδερα αποσυνδεδεμένα στις μετακινήσεις τους και πάνω στο αυτοκίνητο και στην αποθήκευση. 

Η σύνδεση και αποσύνδεση είναι εύκολη με τον συνδετήρα κολλημένο πάνω στο πίσω λαμάκι, όπως αναφέραμε παραπάνω και με το καρυδάκι σφηνωμένο πάνω στο ξύλινο καρούλι βιδώνω με το χέρι από πάνω τις βίδες. Τώρα όμως θα πούμε για την τελευταία σύνδεση που την έχουμε και λειτουργεί. την σύνδεση του μελιτοθαλάμου χωρίς συνδετήρες. 

Η κυψέλη μας είναι μονή, ενσωματώνει με τον πάτο και με συνδετήρες και δέχεται το μελιχοθάλαμο χωρίς συνδετήρες. Με ένα λαμάκι 3 επί 10 χιλιοστών βγάζει 17 τεμάχια των 23,4 εκατοστών μήκος και μια αλυσίδα σαραντάρα, που την κόβουμε ένα κρίκο πάρα ένα. Αχρηστεύουμε τους κομμένους κρίκους και κρατάμε τους γερούς. Το λαμάκι πάνω σε μια μόρσα και με ένα σφυρί μπορούμε να γυρίσουμε την μια άκρη να το κάμουμε γάντζο 6-7 χιλιοστών όπως την φωτογραφία. Το λαμάκι αυτό το κολλάμε με ηλεκτροσυγκόλληση πάνω στον κρίκο της αλυσίδας, στο πλατύ μέρος. 

Βέβαια προτού τη κόλληση κάμνουμε έλεγχο, το μήκος το λαμάκι μπορεί να θέλει κόψιμο 1-2 χλ ή και περισσότερο. Βάζουμε τον θάλαμο πάνω στην κυψέλη, βάζουμε το καπάκι, κρεμάμε τον ήδη έτοιμο αυτοσχέδιο συνδετήρα πάνω στο καπάκι και τον συνδέουμε με τον εμβρυοθάλαμο. Όταν ξεφορτώσουμε, προτού ανοίξουμε τα μελίσσια, αποσυνδέουμε τις κυψέλες, παίρνουμε τα σιδεράκια «συνδετήρες» σε ένα κουβά, είναι μικρός όγκο και τα χρησιμοποιούμε στη δεύτερη και τρίτη μεταφορά. Η σύνδεση και αποσύνδεση είναι απλή όπως οι συνηθισμένοι συνδετήρες. Με τις κατασκευές αυτές η κλοπή είναι κάπως δύσκολη και οι θάλαμοι απαλλαγμένοι από τους συνδετήρες.

Ο παππούς Κωνσταντίνος Συμιακός Ρόδος

Πηγή : Μελισσοκομικό Βήμα
NYX   NYX

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Σεβαστή και πολύτιμη η εμπειρία, αλλά δεν υπάρχει έστω και μια φωτογραφία από τα λαμάκια κλπ.

Αν είναι εύκολο θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο η ανάρτηση να συνοδεύεται με μερικές φωτογραφίες

Ανώνυμος είπε...

Και μετά,το μέλι από αγνό γίνεται με υπολλείματα θειαφιού!

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *